Przepowiadanie
 


Tarot


Tarot, talia 78 kart, dzieli się na dwie części zwane arkanami (arcanum - wtajemniczenie). Pierwsza część - Major Arkana - to 22 karty atutowe ponu­merowane od 0 do 21. Na każdej z nich widnieje charakterystyczny symbol lub wizerunek, czyli tzw. arkanum. Prawdopodobnie niezwykłość tych obra­zów sprawiła, że kartom tym zaczęto przypisywać znaczenie magiczne. W tradycyjnym tarocie każ­demu kolorowi przypisane jest wyobrażenie, na przykład: Miecz - odpowiednik pika, Kielich -odpowiednik kiera, Buława - odpowiednik trefla i Moneta (Denar) - odpowiednik kara. Karta ozna­czona numerem 0 nazywa się Głupiec, numerem 1 - Mag itd. Druga część - Minor Arkana to 56 kart podzielonych na cztery kolory odpowiadające kolorom zwykłych kart używanych na przykład do gry w brydża. Każdy kolor ma 14 kart od asa do 10 i cztery karty figuralne - króla, królową, ryce­rza i waleta. We współczesnych kartach do gry nie ma rycerza.

Istnieje kilka różniących się między sobą znacz­nie gier karcianych - na przykład tarok, albo taroch-chi - wykorzystujących talię tarota. Do dziś nie wiadomo dokładnie, skąd pochodzi tarot. Niektórzy badacze sądzili, że tarot dotarł do Europy z Indii wraz z Cyganami, jednak o ile wiadomo tarot był znany w Europie już wcześniej. Według innej teo­rii tarota przywieźli z Azji Mniejszej krzyżowcy -rzeczywiście, już 1000 lat temu podobna gra znana była w Chinach i Korei, być może więc dotarła na zachód wraz z handlarzami jedwabiem.

W XV we Włoszech karty te nazwano taroec-ki. Podobno wówczas nimi wróżono, dlatego wła­dze kościelne nazywały je Biblią Szatana.

W XVII wieku działające wtedy bardzo aktyw­nie stowarzyszenia wolnomularzy i różokrzyżow-ców zainteresowały się tarotem, łącząc znaczenie kart z formułami kabalistycznymi. Kabała była sys­temem religijno-filozoficznym rozwiniętym przez żydowskich interpretatorów Biblii, którzy traktowa­li Pięcioksiąg jako źródło wiedzy tajemnej, widząc w nim zaszyfrowane w tekście ezoteryczne znacze­nia. Kabała była bliska systemom gnostycznym, które opierały się na poznaniu pozaracjonalnym.